Herkes Konuşuyor, İşi Kim Yapıyor?

Bir masanın etrafında oturup fikir üretmek kolay. Herkesin söyleyecek sözü, eleştirilecek bir ayrıntı ve mutlaka önereceği yeni bir yöntem var.

Söz bol, icraat az

İş sorumluluk almaya geldiğinde ise o yüksek sesler bir anda kısılıyor. Sonra ortaya çıkan sonucu sahiplenmek için sıraya girenler eksik olmuyor.

Kendini çok akıllı göstermekle faydalı olmak aynı şey değil. Bazen en çok katkıyı, en az konuşup işini sessizce yapanlar sağlar.

Üstelik başkalarını hafife almak zekâ belirtisi sayılmaz. Gerçek emek, gösteriden daha kalıcıdır.

Bazıları için çalışmak değil, çalışıyormuş gibi görünmek daha önemlidir. Yapılan işin zorluğunu bilmeden fikir vermek, emeğin içinde bulunmadan eksik aramak oldukça kolaydır. Hele bir de başkalarının çabasını küçümseyerek kendini öne çıkarmaya çalışmak, kimilerine göre ayrı bir beceridir.

Oysa bir işi gerçekten üstlenen insan, dışarıdan göründüğü kadar kolay olmadığını bilir. Sorumluluk almanın, sorunlarla uğraşmanın ve başladığı işi sonuna kadar götürmenin ne anlama geldiğini yaşayarak öğrenir. Bu yüzden çoğu zaman konuşmaya değil, çözüm üretmeye odaklanır.

Ne yazık ki bazı ortamlarda işi yapanla iş hakkında konuşan aynı değerde görülür. Hatta bazen çok konuşan daha bilgili, sürekli eleştiren daha yetenekli sanılır. Oysa kelimelerin çokluğu, ortaya konulan emeğin ölçüsü değildir.

Bir de başkalarının sessizliğini hiçbir şey anlamadıkları şeklinde yorumlayanlar vardır. Her şeyi fark edip susan insanları küçümsemek kolaydır. Ancak sessizlik her zaman bilgisizlikten gelmez. Bazen insan, gereksiz tartışmaların kendisine ve yaptığı işe hiçbir katkısı olmadığını bildiği için konuşmaz.

Elbette fikirler, öneriler ve eleştiriler değerlidir. Ancak bunların gerçek bir anlam kazanması için biraz sorumluluk, biraz samimiyet ve gerektiğinde işe el uzatma isteği gerekir.

Çünkü herkesin bir fikri olabilir ama herkes o fikrin gerektirdiği emeği vermeye hazır değildir.

Sonuçta önemli olan masada ne kadar konuştuğun değil, masadan kalktıktan sonra ne yaptığındır. Bazıları kendini anlatmaya devam ederken, bazıları sessizce işini bitirir. Ve zaman, kimin ne söylediğini değil, kimin ne yaptığını gösterir.